Otwarta partytura · bez sprzętu

Komponuj z dźwiękami między nutami

Stygnący czajnik, który stuka. Ryż wsypywany do miski. Dziesięć sekund pokoju, w którym nic się nie dzieje. To otwarty notatnik dla odważnych muzyków i ciekawskich początkujących, którzy chcą zamienić zwykły dźwięk w utwór, korzystając z reguł, ciszy, przypadku i rysunków, które inna osoba naprawdę może wykonać.

Wybierz swój pierwszy materiał dźwiękowy Zobacz pierwszy eksperyment

Wykonawca przeciąga smyczek po krawędzi talerza w dziennie oświetlonym salonie — Talerz pocierany smyczkiem, pokój frontowy

Znalezione przedmioty ułożone na drewnianym stole: szklany słoik, klucze, szyszki, grzebień i arkusz folii — Znalezione przedmioty, posortowane według dźwięku

Ręcznie rysowana partytura graficzna ołówkiem, z falistymi liniami, kropkami i dłonią trzymającą ołówek — Partytura ołówkowa, pierwszy szkic

Eksperyment wiodący · 20 minut

Zacznij od zwykłego hałasu

Utwór czajnikowy

Większość poradników kompozycji zaczyna od gam. My zaczynamy od dźwięku, który już masz. Wybierz jeden przedmiot w pokoju i potraktuj go jak instrument o ograniczonym słownictwie: co potrafi zrobić, a czego nigdy nie zrobi?

Materiał jeden przedmiot domowy (czajnik, szuflada, słoik guzików)
Rejestrator dowolna aplikacja do notatek głosowych w telefonie
Czas trzy minuty, odmierzone minutnikiem kuchennym

Znajdź pięć różnych dźwięków, jakie wydaje ten przedmiot. Nazwij każdy jednym słowem, na przykład stuk, szuranie albo westchnienie.
Zapisz słowa na pięciu karteczkach i przetasuj je.
Wykonaj dźwięki w kolejności wylosowanej, po każdym zachowując ciszę dokładnie tak długą, jak sam dźwięk.
Nagraj to, a potem odsłuchaj z zamkniętymi oczami.

Zmienia się nie przedmiot, lecz Twoja uwaga. Cisze stają się częścią muzyki, i to jest najstarsza lekcja utworu Johna Cage'a 4′33″ (1952): pokój zawsze gra.

Więcej instrukcji

Osoba trzyma telefon blisko stygnącego czajnika, nagrywając jego stukanie w słonecznej kuchni

Przypadek i koncepcje generatywne

Niech decyzje podejmuje reguła

Reguła to decyzja podjęta raz, dzięki czemu nie musisz podejmować jej sto razy. Cage użył I Ching, komponując Music of Changes (1951). Utwór In C Terry'ego Rileya (1964) daje wykonawcom 53 krótkie frazy i pozwala każdemu zdecydować, kiedy przejść dalej.

Polecenie · instrukcja koncepcyjna, nie oprogramowanie

Rzuć kostką. Nieparzysta: graj. Parzysta: czekaj. Szóstka oznacza, że wszyscy zatrzymują się na jeden pełny oddech.

Poznaj systemy reguł

Faktura

Ukształtuj ziarno dźwięku

Faktura to powierzchnia dźwięku: szorstka lub gładka, gęsta lub rzadka, bliska lub odległa. Możesz ją zmieniać, używając jedynie odległości, szybkości i liczby grających osób.

Ziarno powoli, a potem szybko pocieraj papier
Gęstość jedna osoba potrząsa ryżem, potem cztery
Przestrzeń graj do szafy, potem na klatce schodowej

Wejdź do laboratorium faktury

Partytury wizualne

Rysuj instrukcje dla ucha

December 1952 Earle'a Browna to strona unoszących się prostokątów. Treatise Corneliusa Cardewa ma 193 strony linii, kół i liczb, bez żadnych instrukcji. Rysunek może powiedzieć wykonawcy, jak długo, jak głośno i jak blisko siebie, a samo brzmienie zostawia jemu.

Narysuj pierwszą partyturę

Student zaznacza partyturę graficzną węglem przy kuchennym stole obok okna

Wykonanie i nietypowa struktura

Zorganizuj wspólny eksperyment

Utwory eksperymentalne ożywają z innymi ludźmi, bo każdy wykonawca wnosi wybory, których nie przewidziałeś. Pauline Oliveros napisała swoje Sonic Meditations (1971) jako proste instrukcje tekstowe dla grup, także dla osób bez muzycznego wykształcenia.

Czworo ludzi próbuje przy stole jadalnym, między słoikami, papierem i małym bębenkiem

Zacznij od kręgu z trzech do sześciu wykonawców. Wypróbuj jedną strukturę, a potem otwórz wariant.

Wariant A · Sztafeta

Jeden dźwięk krąży po kręgu. Każdy wykonawca naśladuje poprzedni dźwięk, zmieniając dokładnie jedną cechę: głośniej, krócej, szorstko lub wyżej.

Wariant B · Słuchający bourdon

Wszyscy nucą jeden wygodny dźwięk. Gdy usłyszysz czyjś inny dźwięk, delikatnie przesuń się ku niemu lub od niego. Zatrzymaj się, gdy w pokoju zrobi się spokojnie.

Wariant C · Karta dyrygenta

Jedna osoba unosi karty z napisami gęsto, rzadko, cisza i zamień przedmioty. Kolejność ustala się, losując je na ślepo z kapelusza.

Więcej struktur

Podgląd pytań i odpowiedzi

Pytania z prób

Czy muszę umieć czytać standardowy zapis nutowy?

Nie. Każdy eksperyment tutaj korzysta ze słów, rysunków lub prostych reguł. Jeśli umiesz podążać za przepisem, potrafisz wykonać te utwory.

Czy utwór generatywny tworzy komputer?

Niekoniecznie. „Generatywny” oznacza, że system tworzy szczegóły. Tym systemem mogą być kostki, talia kart lub zestaw ustnych reguł.

Co może być materiałem dźwiękowym?

Wszystko, z czego świadomie wydobywasz dźwięk: przedmioty, głos, echo pokoju, nagranie ruchu ulicznego.

Jak długi powinien być pierwszy utwór?

Od jednej do trzech minut. Krótkie utwory pozwalają powtórzyć eksperyment i porównać wersje.

Przeczytaj wszystkie notatki z prób